Posts from the ‘ΠΟΛΙΤΙΚΗ’ Category

ΕΡΤ και …Αριστερά

ερτ_ανοιχτή
“Η ΕΡΤ δεν κλείνει, δημόσια θα μείνει” ήταν το σύνθημα που ακουγόταν, κατά κόρων από το ΣΥΡΙΖΑ, μετά την απόφαση του ΣτΕ.
Η ΕΡΤ αποτέλεσε ένα χώρο που εκφράστηκε όλη η γκάμα των απόψεων που κυριαρχούν στην αριστερά, και όχι μόνο. Απόψεων που, είτε σκόπιμα αναπαρήγαγαν την κυρίαρχη ιδεολογία για να κάμψουν τον αγώνα, είτε λόγω αυταπατών πρόβαλαν τη λογική της διαχείρισης και κατέληγαν στον ίδιο παρανομαστή. Να συσκοτίσουν δηλαδή την πάλη που πρέπει να δοθεί και εν τέλει να την κάμψουν.

Σε αναφορά με τη δεύτερη κατηγορία των εκφραστών αυτών των απόψεων, των ρεφορμιστικών, η αριστερά και η αυτονομία βρήκε έδαφος στην ΕΡΤ για να παρουσιάσει την ιδανική για αυτούς ΕΡΤ και την κοινωνία των ονείρων τους. Βασικός πυρήνας των απόψεων αυτών είναι η άποψη περί ουδετερότητας του εποικοδομήματος, η ειρηνική-αναίμακτη μετάβαση σε μια άλλη κοινωνία, όπως επίσης και η ανάλυση του σήμερα, που οδηγεί στην αποδοχή της κυριαρχίας του ντόπιου κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού.  Μια ανάλυση, που στο επίκεντρό της έχει το ποιος είναι η πρωτοπορία σε αυτή την σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό και την κυβέρνηση, ποιοι είναι οι φίλοι και εχθροί της εργατικής τάξης, αλλά και σε ποια φάση συγκρότησης βρίσκεται το προλεταριάτο.
Το σύνθημα που αναφέρθηκε αρχικά (Η ΕΡΤ δεν κλείνει, δημόσια θα μείνει) συμπυκνώνει ένα μεγάλο κομμάτι των αναλύσεων που κυριάρχησαν. Από τη μία για το λόγο που το ΣτΕ οδηγήθηκε σε αυτή την απόφαση (και τι σόι απόφαση είναι αυτή) και το ρόλο του, και απ’ την άλλη για το χαρακτήρα της ΕΡΤ.
Για το ρόλο του ΣτΕ, έχει αξία μία αναφορά, καθώς ήταν φανερή η αποκλιμάκωση του αγώνα μετά την απόφασή του.
Ένα αστικό δικαστήριο, μπορεί να επηρεαστεί όσο αναφορά την απόφασή του από διάφορες παρεμβάσεις και κυρίως από την έκφρασή τους. Βασικό του κριτήριο όμως είναι πάντοτε, η όσο το δυνατόν ομαλότερη κυριαρχία της αστικής τάξης και η καταπίεση της εργατικής τάξης και του λαού. Θα μπορούσε μία από τους παράγοντες που να συνέβαλαν στην τελική του απόφαση, να ήταν αυτή της πάλης των εργαζομένων απέναντι στην απόφαση για πέταγμα τους στην ανεργία και στις νέες εργασιακές συνθήκες, αλλά και η αλληλεγγύη που εκφράστηκε στους εργαζόμενους.Προφανώς αυτό ανάγκασε το ΣτΕ να κάνει τις κατάλληλες μανούβρες. Αυτοί όμως που ευαγγελίζονται την απόφαση του ΣτΕ ως νίκη, ξεχνούν να μας πουν τι λέει αυτή η απόφαση. Δεν είναι τυχαίος άλλωστε και ο “διχασμός” του πολιτικού σκηνικού, μετά τη συγκεκριμένη απόφαση. Διχασμός όχι ως προς το ποια θα είναι η έκβαση της επίθεσης, αλλά για την ταχύτητά της. Η απόφαση για αναστολή του κλεισίματος της ΕΡΤ, δεν περιλαμβάνει σε καμία περίπτωση την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας με τους παλιούς όρους. Δίνει ένα τέλειο πάτημα στη “μεταβατική κατάσταση” της ΕΡΤ, που επίκεντρο θα είναι το τσάκισμα των προηγούμενων εργασιακών σχέσεων.
Βέβαια αυτή η παρουσίαση ως “νίκη” έχει να κάνει κατά βάση με το  χαρακτήρα της ΕΡΤ που πολλοί έχουν σαν εικόνισμα. Δηλαδή με το κατά πόσο θα μείνει η ΕΡΤ “δημόσια” ή θα γίνει ιδιωτική. Οι λέξεις όμως έχουν τη δική τους ερμηνεία, που πολλοί την ξεχνούν. Δημόσια σημαίνει ότι πηγάζει από το λαό (=δήμο) και λειτουργεί για το συμφέρον του λαού. Η άποψη αυτή μπορεί να στηριχθεί μονάχα αν θεωρηθεί ότι ο εξαρτημένος ελληνικός καπιταλισμός, ή οποιοδήποτε σύστημα που κυρίαρχη είναι η αστική τάξη, μπορεί να λειτουργήσει από το λαό και προς όφελος αυτού. Η οποιαδήποτε κατάκτηση στον καπιταλισμό, δεν έρχεται λόγω της φύσης του συστήματος, αλλά ως αποτέλεσμα της ταξικής πάλης και των συσχετισμών που δημιουργούνται από αυτή. Η μόνη πραγματική και προς όφελος της εργατικής τάξης και των σύμμαχων στρωμάτων, ενημέρωση, ιστορία, παιδεία, υγεία, πολιτισμός κλπ μπορεί να υπάρξει στο σοσιαλισμό και γι’ αυτόν παλεύουν οι κομμουνιστές, δημιουργώντας ταυτόχρονα τους όρους μέσα από την αντίσταση και την πάλη τους στο υπάρχον σύστημα.
Η ΕΡΤ ήταν, είναι και θα είναι κρατική (ή τουλάχιστον ως προς τη διοίκηση), όσο και αν κάποιοι την παρουσιάζουν ως “δημόσιο αγαθό”! Αυτό σημαίνει ότι λειτουργεί ωςμηχανισμός προπαγάνδας του συλλογικού καπιταλιστή (κράτος) και εκφράζει στην περίπτωση της Ελλάδας, τις σχέσεις εξάρτησης από τους ιμπεριαλιστές, αλλά και (σε δεύτερη μοίρα) αντιπολιτευτικά ψήγματα λόγου για λόγους δημοκρατικοφάνειας.
Αυτό που συντελείται δεν είναι η διασφάλιση της “αντικειμενικότητας” ή το να αποτελεί “φωνή του λαού”, αλλά κατά βάση η διαδικασία οικοδόμησης, σε όλους τους χώρους δουλειάς, ενός εργασιακού και κοινωνικού “μεσαίωνα”. Σε δεύτερη μοίρα συντελείται η ακόμα πιο ελεγχόμενη ειδησεογραφία στα πλαίσια της φασιστικοποίησης. Δεν ήταν πιο αντικειμενική από τα ιδιωτικά ΜΜΕ θα ρωτήσει κάποιος; Ναι, αλλά στα πλαίσια που άφηνε περιθώρια η αστική δημοκρατία. Δεν είναι τυχαίο που όταν εκφράστηκε κάτι ενάντια στον υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ. “κόπηκε” η εκπομπή. Δεν είναι τυχαίο που υπήρχαν “κινηματικές” εκπομπές …πάντα όμως για το εξωτερικό!
Δημόσια ή ιδιωτική; Το κομμουνιστικό κίνημα πάντοτε εναντιωνόταν στις ιδιωτικοποιήσεις. Όχι σαν φετίχ, ή γιατί υπήρχε η αυταπάτη περί “λαϊκής υγείας, λαϊκής παιδείας κλπ”, αλλά σε ό,τι αυτό θα επηρέαζε το λαό. Πρώτον στη δυνατότητα πρόσβασης, και δεύτερον στο θέμα των εργασιακών δικαιωμάτων. Σε καμία περίπτωση αυτό δε σημαίνει ότι όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, ως εποικοδόμημα, δε λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Αυτός ήταν, είναι και θα είναι ο χαρακτήρας του συστήματος. Να λειτουργεί δηλαδή με τα κριτήρια που του καθορίζει το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός.
Πέρα από αυτές τις απόψεις περί νίκης στο ΣτΕ και υπεράσπισης του “δημόσιου αγαθού”, η αριστερά βρήκε χώρο να εκθέσει στο σύνολό της την άποψη του μεταβατικού προγράμματος, βάζοντας απανωτές τρικλοποδιές στο επίδικο του αγώνα. Στο να μην περάσουν οι απολύσεις και στη διεκδίκηση για μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Τη στιγμή που τα κόμματα του συστήματος πρόβαλαν το ενδεχόμενο εκλογών, σαν βαλβίδα εκτόνωσης του κινήματος, η ριζοσπαστική, κατά τα άλλα, αριστερά ζητούσε εκλογές με τον τρόπο της, βλέποντας με τη σειρά της εκεί τη διέξοδο. Έτσι δε έλειψαν και τα συνθήματα της ριζοσπαστικής διαχείρισης, για να “πέσει η κυβέρνηση”, συνδεόμενα με ένα σωρό άλλα συνθήματα αντιγραφής μιας άλλης εποχής που το προλεταριάτο είχε το πάνω χέρι και οικοδομούσε το δικό του σύστημα.

Την ώρα που δίνεται αυτός ο αγώνας των εργαζομένων κόντρα στο κλείσιμο της ΕΡΤ, πολλά κομμάτια της αριστεράς και της αυτονομίας εξέφρασαν αιτήματα περί “αυτοδιαχείρισης” και “εργατικού ελέγχου”. Αιτήματα, που την ώρα που δίνεται ένας αγώνας, αποδέχονται τις απολύσεις, μην μπορώντας να πιστέψουν στη νικηφόρα του έκβαση. Που καλούν τους εργαζόμενους να διαχειριστούν την κρίση του συστήματος και που ονειρεύονται “ελευθεριακές νησίδες” με δικαιώματα μέσα στη βαρβαρότητα. Πόσο άραγε απέχουν αυτά τα συνθήματα από την “αξιολόγηση” που ζητούν άλλοι μέσα στο ραδιομέγαρο και που τους κριτικάρουν; Ελάχιστα έως καθόλου! Εκεί που οδηγούν και οι δυο πλευρές είναι στις απολύσεις!
Παρά τα όσα ακούγονται από “δεξιά και αριστερά”, ένα είναι σίγουρο. Ότι ο νικηφόρος αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ μπορεί να δώσει κουράγιο και να ξεδιπλώσει νέες μάχες. Μόνο αν οι εργαζόμενοι πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, ξεπερνώντας τους κάθε λογής εργατοπατέρες και γίνει το ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής κέντρο αγώνα, τόσο δικό τους όσο και προβολής άλλων εστιών αντίστασης, θα έρθει η νίκη. Μία νίκη που θα στρώσει το δρόμο για άλλες νίκες και που εκεί, στο καζάνι της ταξικής πάλης, θα δοκιμαστούν οι επαναστατικές απόψεις και πράξεις. Γιατί τέτοιοι αγώνες και τέτοιες νίκες θα είναι επικίνδυνες για το σύστημα και είτε η κάθε δύναμη θα βρίσκεται στο επίκεντρο του αγώνα, δημιουργώντας ταυτόχρονα και άλλους, είτε θα αποχωρεί την κρίσιμη στιγμή και θα κάνει κομματικές συγκεντρώσεις στην Ελευσίνα.
 
Δ.Κ.
Advertisements

ΕΕ ή χάος…

σξδηγς;ξηδ 

 

Γράφει:

ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

«Ευρώπη ή χάος;», «Ευρώπη ή καταστροφή;», «Ευρώπη ή χρεοκοπία;». Αυτό είναι το «δίλημμα» με το οποίο μας απειλούν τρία χρόνια τώρα.

 

Με αφορμή τις εξελίξεις στην Κύπρο επαναφέρουν μάλιστα τους εκβιασμούς, παριστάνοντας ότι τα γεγονότα στην Κύπρο τους… δικαιώνουν!

 

Εντούτοις, όσο και να βαφτίσεις το κρέας ψάρι, όσο και να εμφανίσεις το μαύρο άσπρο, ισχύει εκείνο ακριβώς που έλεγε ο παλιός Πρόεδρος των ΗΠΑ:

 

«Τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα πράγματα…».

 

*

 

Τα γεγονότα, λοιπόν, σε ό,τι αφορά στη λατρεμένη από τους θιασώτες της «Ευρώπη», συγκροτούν μια πραγματικότητα που δεν είναι άλλη από το «χάος» των δεκάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων ανέργων και των εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων φτωχών.

 

Αυτό είναι το «χάος» που απλώνεται στην «ΕΕ των λαών» από τον Ατλαντικό και τη Μάγχη μέχρι τη Μεσόγειο και τις βόρειες θάλασσες.

 

Η Ευρώπη του χάους, της καταστροφής, της χρεοκοπίας και της κοινωνικής φρίκης,

 

το «χάος της Ευρώπης» τους

 

– το οποίο έχουν τόσο θράσος ώστε να συνεχίζουν να μας το εμφανίζουν ως «εθνικά επιβεβλημένη και σωτήρια επιλογή» –

 

έχει μνημόνια (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία),

 

έχει μισο(;)μνημόνια (Ισπανία, Ιταλία),

 

έχει «δάκρυα και αίμα» (Βρετανία)

 

έχει απηνή λιτότητα (Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία),

 

εσχάτως έχει και ληστρικού τύπου καταστροφές χωρών, απροσχημάτιστα γκανγκστερική επιδρομή εναντίον λαών, όπως του κυπριακού.

 

*

 

Σε ό,τι αφορά ειδικά στην Ελλάδα, μέσα σε αυτή την «Ευρώπη» είναι, που στο βάθρο των πρωταθλητών του ευρωενωσιακού «χάους» της αντιστοιχεί το χάλκινο μετάλλιο:

 

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα, μετά από τρία χρόνια αδιάκοπης «σωτηρίας», η Ελλάδα είναι η πιο φτωχή χώρα της ΕΕ. Μόνο δύο χώρες την ξεπερνούν σε φτώχεια: Η Ρουμανία και η Βουλγαρία, όπου ο βασικός μισθός είναι γύρω στα 150 ευρώ.

 

Σίγουρα, κάτι θα κάνουν οι «σωτήρες» Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης ώστε μετά την πρωτιά στην ανεργία να διεκδικήσουμε κι αυτή την πρωτιά, την πρωτιά στη φτώχεια.

 

Αλλωστε, τόσο στο δεύτερο, όσο και στο τρίτο μνημόνιο, περιγράφεται με σαφήνεια η πορεία διαμόρφωσης του βασικού μισθού και στην Ελλάδα κάπου εκεί γύρω, στα 200 – 300 ευρώ…

 

*

 

Από τη στιγμή, όμως, που οι «σωτήρες» βάλθηκαν με αφορμή την Κύπρο να επαναφέρουν τα περί «Ευρώπης ή χάους», διανθισμένα με τα απίστευτης λεβεντιάς κηρύγματα του τύπου «κάτσε Βασίλη ήσυχα να γίνεις νοικοκύρης», ας προσθέσουμε δίπλα στο δικό τους και μερικά ακόμα διλήμματα:

 

*

 

Δίλημμα 1ο: Ναι ή όχι στο «χάος» των παιδιών που λιποθυμούν από ασιτία στα σχολεία (στην Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 2ο: Ναι ή όχι στο «χάος» των αλλεπάλληλων χαρατσιών και της ανελέητης φοροαρπαγής (στην Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 3ο: Ναι ή όχι στο «χάος» της αμέτρητης ουράς των απόκληρων πίσω από τα καζάνια των συσσιτίων (στην Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 4ο: Ναι ή όχι στο «χάος» των διαλυμένων συστημάτων Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας (στην Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 5ο: Ναι ή όχι στο «χάος» των μισθών και των συντάξεων πείνας από τώρα μέχρι το… 2042 (στην Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 6ο: Ναι ή όχι στο «χάος» των αμέτρητων αστέγων (στην Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 7ο: Ναι ή όχι στο «χάος» των καθ’ εκάστη μνημονίων (στην Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 8ο: Ναι ή όχι στο «χάος» των «λουκέτων», από μαγαζιά μέχρι καλοριφέρ λόγω έλλειψης πετρελαίου θέρμανσης (στην Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 9ο: Ναι ή όχι στο «χάος» των εκατομμυρίων ανέργων, των «εκ περιτροπής απασχολήσιμων», των παιδιών που μεταναστεύουν κατά χιλιάδες (από την Ελλάδα της ΕΕ);

 

Δίλημμα 10ο: Ναι ή όχι στο «χάος» του κεφαλαιοκρατικού ευρωαττίλα που σαρώνει την Κύπρο (με την ψήφο και της Ελλάδας της ΕΕ);

 

*

 

Με δυο λόγια το «δίλημμα» με το οποίο μας απειλούν είναι πλαστό και οι εκβιασμοί τους είναι σαθροί και γελοίοι, δεδομένου ότι αυτό με το οποίο μας απειλούν δεν είναι τίποτα λιγότερο, τελικά, από αυτό ακριβώς που ζούμε!

 

Στην πραγματικότητα, επομένως, αυτό που κρύβεται πίσω από το πλαστό δίλημμα που σερβίρουν οι δήθεν εξορκιστές του «χάους» παρέα με τα εξαπτέρυγά τους είναι ο εξής γκανγκστερικός εκβιασμός προς το λαό:

 

Διάλεξε, του λένε,

 

ή θα αποδεχτείς μια ζωή που ισοδυναμεί με

 

«φρίκη και τρόμο δίχως τέλος»

 

ή αν αντισταθείς, αν δεν προσκυνήσεις, αν αντιδράσεις, τότε θα έχεις ένα

 

«φρικτό και τρομακτικό τέλος»!

 

Ομως, αυτό δεν είναι ένα δίλημμα «ζωής ή θανάτου», αλλά ένα δίλημμα μεταξύ… «θανάτου ή θανάτου»! Είναι ένα δίλημμα στο οποίο η μόνη «ελευθερία επιλογής» που σου αφήνουν δεν είναι παρά να… διαλέξεις τη μέθοδο της θανάτωσής σου, τη μέθοδο της εξόντωσής σου, τη μέθοδο του αφανισμού σου!

 

*

 

Δεν είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία που ο ελληνικός λαός έρχεται αντιμέτωπος με τους σταυροφόρους «σωτήρες» του και με τους αρχαγγέλους του «σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω». Δεν βρίσκεται για πρώτη φορά ενώπιος ενωπίω με την τρομοκρατική ρομφαία του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, των πλαισιωμένων κάθε φορά από τις «Ιερές Συμμαχίες» των «εταίρων» και των «φίλων».

 

Ωστόσο, διαθέτει, πλέον, όχι μόνο βαθιά ιστορική, αλλά και σύγχρονη βιωματική εμπειρία:

 

Οσες φορές ο λαός δεν όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στους τρομοκράτες και στους εκβιαστές, όσες φορές υποτάχθηκε ή «διαπραγματεύτηκε» μαζί τους, τότε εκείνο που ακολούθησε ήταν το «χάος» της απόλυτης λαϊκής χρεοκοπίας και της ανείπωτης κοινωνικής συμφοράς.

 

 

 

 

Πηγή: Ριζοσπάστης

25η Μαρτίου: πάλι ο στρατός στο δρόμο ενάντια στο λαό;

spartakos

25η ΜΑΡΤΙΟΥ: ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΛΑΟ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΑ ΑΝΤΙΠΑΛΕΨΕΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-Ε.Ε.-ΔΝΤ

 

 

Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ επιχειρεί να κάνει επίδειξη αυταρχισμού. Το αστικό σύστημα εξουσίας αντιλαμβάνεται το μέγεθος της κοινωνικής οργής και επιλέγει να ακολουθήσει τις πιο ακραίες τρομοκρατικές πολιτικές ενός ξεκάθαρα ολοκληρωτικού καθεστώτος για να συντρίψει τις κοινωνικές αντιδράσεις και να επιβάλλει τη μετατροπή του λαού μας σε Δούλο τπου 21ου αιώνα

Μετά την παράσταση ολοκληρωτισμού που το αστικό σύστημα εξουσίας έδωσε στην Στρατιωτική Παρέλαση της 28ηςΟκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, ετοιμάζεται να κατεβάσει ξανά τον Στρατό στο δρόμο,αντιμετωπίζοντας τον εργαζόμενο λαό μας ως Ασύμμετρη Απειλή και εσωτερικό εχθρό.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα «η στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, “προσφέρθηκε να συνδράμει ο στρατός στα μέτρα ασφαλείας για την παρέλαση της 25ης Μαρτίου”! Πληροφορίες που δημοσιεύει το bloko.gr αναφέρουν ότι “σε πρόσφατη σύσκεψη οι επικεφαλής των μέτρων αρνήθηκαν «ευγενικά» την στρατιωτική προσφορά, δηλώνοντας πως η ΕΛ.ΑΣ. μπορεί να εγγυηθεί και την ασφάλεια και την ομαλή εξέλιξη δίχως απρόοπτα, εμπόδια και προσκόμματα την όλη εκδήλωση ώστε να τιμηθεί με τον προσήκοντα σεβασμό η επέτειος της εθνικής παλιγγενεσίας”. Άλλα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι «η ΕΛΑΣ ζήτησε μικτές περιπολίες με συνδρομή του Ελληνικού Στρατού που θα συμβάλλουν στα μέτρα αποφυγής λαϊκών αντιδράσεων κατά τη διάρκεια της Παρέλασης της 25ης Μαρτίου στην Αθήνα».

 

Τα Μισθοφορικά τμήματα της 71ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας διαψεύδουν τις δικαιολογίες περί εκπαίδευσής τους αποκλειστικά για καταστολή πλήθους στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών εκστρατειών εκτός συνόρων. Από την Νέα Σάντα Κιλκίς η στρατιωτική μονάδα βρέθηκε στο πάντα σε επιφυλακή Πεντάγωνο, με τα πάντα τοποθετημένα τεθωρακισμένα στις πύλες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, να στέκεται απέναντι στον κόσμο της εργασίας στέλνοντάς του τρομοκρατικό μήνυμα. Στάθηκε απέναντι σε διαδηλωτές στη Θεσσαλονίκη. Ενώ η Στρατονομία και οι Ειδκικές Δυνάμεις της Ζ’ ΜΑΚ στάθηκαν απέναντι στους διαδηλωτές στρατιωτικούς, στην Λέσχη Αξιωματικών Αθήνας, δύο βήματα από τη Βουλή!

 

Πλέον βλέπουμε ότι και στο κέντρο της Αθήνας επιχειρήται να εφαρμοστεί το Δόγμα Άμυνας Ασφάλειας του Κράτους Διαρκούς Έκτακτης Ανάγκης, με την συμμετοχή της Αστυνομίας που Στρατιωτικοποιείται –χαρακτηριστική η κατάληψη από τα ΕΚΑΜ των Κοινωνικών χώρων τον Ιανουάριο και η κατοχή στις Σκουριές προστατεύοντας τα συμφέροντα του Μπόμπολα. Αλλά και την συστηματική ανάληψη αστυνομικών καθηκόντων από τον Ελληνικό Στρατό, που πλέον αποκαλύπτει τον πραγματικό του ρόλο: καταρρίπτοντας τους αστικούς μύθους περί «φρουρού του Έθνους», «εγγυητή της ειρήνης», φανερώνεται ως ο πιο επιθετικός μηχανισμός επιβολής της ταξικής κυριαρχίας, υπερασπιστής των αστικών συμφερόντων είτε εναντίον του εχθρού εργαζόμενου λαού, είτε εναντίον του Τούρκου ανταγωνιστή, ή τελικά μέσω της συμμετοχής του στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ!

 

Έχοντας την συνδρομή της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, αναπόσπαστο τμήμα του βαθέος Ελληνικού Κράτους, που μέσω των φασιστικών Λεσχών Εφέδρων –που ελέγχει και κατευθύνει πολιτικά το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας- και των νέων Ταγμάτων Εθνοφυλακής-που φτιάχτηκαν τον Ιούλιο του 2011, όταν η χώρα συγκλονίζονταν από τα κινήματα των Αγανακτησμένων- συμμετέχει στα πογκρόμ κατά των μεταναστών, διεκδικεί την συμβολή της στην επιβολή του Νόμου και της Τάξης, ενώ προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει αντάρτικα πόλης και κοινωνικές εξεγέρσεις.

 

Η κυβέρνηση φοβάται το λαό και για αυτό σχεδιάζει μια παρέλαση χωρίς το λαό. Στο πλαίσιο αυτό ήδη διαρρέεται ότι«Ζώνες απομόνωσης προσανατολίζεται να δημιουργήσει η ΕΛΑΣ μπροστά και γύρω από την εξέδρα των επισήμων. Εμείς καλούμε τον λαό μας να διαδηλώσει μαζικά και να καταγγείλει την ταξική πολιτική και τα Μνημόνια Ε.Ε.-ΔΝΤ-τραπεζών και τοκογλύφων.Γιατί χρειάζεται ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΡΗΞΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ. Ο λαός της Κύπρου αποδεικνύει ότι μόνο οι Αγώνες μας μπορουν να τους σταματήσουν.

 

Καλούμε κάθε φαντάρο και μόνιμο να αρνηθεί να συμμετάσχει στα όποια μέτρα καταστολής συμπεριλαμβάνουν τον στρατό, στρέφοντας το όπλο του κατά των διαδηλωτών. Ο όρκος που υποχρεωθήκαμε να δώσουμε έκανε λόγο για υπεράσπιση της Άμυνας και του Συντάγματος. Δε δώσαμε όρκο να προστατεύουμε με τα όπλα όσους στερούν το παρόν και μέλλον του λαού μας, τον κόσμο της μίζας, της διαπλοκής και της διαφθοράς, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, την εκκλησία με την αμύθητη περιουσία, τους βιομήχανους, εργολάβους και καναλάρχες.

 

Το Αθάνατο κρασί του 21 πρέπει να το γευτεί και η δική μας γενιά

 

Ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία που πετιούνται στην ανεργία και στο περιθώριο, που φορτώνονται πρωτόγνωρα φορολογικά βάρη και υποχρεώνονται να βιώσουν ένα καθεστώς απόλυτης δουλείας και εξάρτησης από τις επιθυμίες των επιχειρηματιών-τοκογλύφων-επενδυτών, δεν έχουν κανένα κοινό-«εθνικό συμφέρον»!

 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η κυβέρνηση, η τοπική αυτοδιοίκηση, η Εκκλησία και οι εργοδότες, οι«Επίσημοι»αποτελούν έναν κόσμο εχθρικό. Αυτοί μας εκμεταλλεύονται, μας υποδουλώνουν, μας καταπιέζουν. Στρέφουν ενάντιά μας τους πραιτοριανούς των ΜΑΤ και τώρα το Στρατό για να επιβάλλουν τους Νόμους του Κέρδους, τη Δικτατορία της Αγοράς, την Ε.Ε. και το ΕΥΡΩ, το σύγχρονο Κοινοβουλευτικό Ολοκληρωτισμό.

 

Αρνούμαστε επομένως να τους τιμήσουμε, αρνούμαστε να παρελάσουμε μπροστά τους. Αρνούμαστε να τους Υπερασπιστούμε.Τιμούμε τους ηρωικούς αγώνες του παρελθόντος, συμμετέχοντας στους ταξικούς αγώνες του σήμερα. Αρνούμαστε να στρέψουμε τα όπλα ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό που μοιραζόμαστε κοινές αγωνίες.

 

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ-ΚΑΤΑΣΤΕΙΛΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ-ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΛΑΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ

 

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

 

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ Τ.ΕΠ.6932955437

 

Πηγή:   Diktiospartakos.blogspot.com

Τροπολογία στη Βουλή για την εκποίηση νησιών – ΚΚΕ: Ν’ αποσυρθεί άμεσα

νησι 

 

Τις θετικές ψήφους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Χρυσής Αυγής συγκεντρώνει η τροπολογία που διευκολύνει την εκποίηση ιδιωτικών και δημόσιων νησιών και την οποία ενέταξε η κυβέρνηση σε άσχετη σύμβαση για την αεροπορική σύνδεση με το Κατάρ. Αναμένεται να ψηφιστεί αύριο, μετά από ονομαστική ψηφοφορία.

 

Στην τροπολογία αναφέρεται ότι «για την απόκτηση με δικαιοπραξία εν ζωή εμπράγματων ή ενοχικών δικαιωμάτων από φυσικά ή νομικά πρόσωπα σε ιδιωτικές νησίδες και σε ακίνητα ιδιωτικών νήσων ή νησίδων, οπουδήποτε και αν αυτές βρίσκονται, απαιτείται άδεια του υπουργείου Εθνικής Άμυνας που παρέχεται ύστερα από σύμφωνη γνώμη όλων των Γενικών Επιτελείων. Επί δημοσίων νησίδων δεν μεταβιβάζεται η κυριότητά τους αλλά παρέχεται η δυνατότητα μίσθωσης υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις».

 

Η Χρυσή Αυγή ψηφίζει την τροπολογία με το σκεπτικό πως η υπογραφή του υπουργού Άμυνας είναι μια καλή ασφαλιστική δικλείδα.

 

Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αγοράζει την περιουσία του λαού, το ΚΚΕ αμφισβητεί το δικαίωμα της πλουτοκρατίας να αγοράζει νησιά, δάση, βουνά ακτές και αιγιαλό, τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος. Αναρωτήθηκε «τι θα πει ιδιωτικά νησιά» και τόνισε πως κατά τη γνώμη του ΚΚΕ «δεν έχει σημασία αν θα πουληθούν, αν θα ενοικιαστούν, αν θα υπάρχει μακροχρόνια μίσθωση, αν θα υπάρξει κοινοπραξία ανάμεσα στο δημόσιο και τους ιδιώτες εγχώριους ή αλλοδαπούς ομίλους». Όλες οι παραπάνω μορφές τόνισε, δεν αμφισβητούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αλλά αντίθετα τα ικανοποιούν σε βάρος των λαϊκών αναγκών.

 

Σχολίασε πως δεν προκαλεί εντύπωση η στάση των κομμάτων της συγκυβέρνησης και της Χρυσής Αυγής τονίζοντας πως ο αστικός πατριωτισμός και ο κοσμοπολιτισμός, είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. «Αυτόν ακριβώς εξυπηρετεί η Χρυσή Αυγή ως κατ’ εξοχήν κόμμα του συστήματος και ικανοποίησης των συμφερόντων των πιο αντιδραστικών στρωμάτων της πλουτοκρατίας όπως του εφοπλιστικού κεφαλαίου», τόνισε χαρακτηριστικά.

 

Την άμεση απόσυρση της τροπολογίας για τα νησιά ζήτησε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης, τονίζοντας ότι είναι λαϊκή περιουσία και ανήκουν σε αυτούς που παράγουν τον πλούτο.

 

Πηγή:  902.gr

Ιθαγένεια και ηγεμονία

 

 

 

 ιθαγ

 

Του Γιώργου Κατρούγκαλου

 

Η σπουδή του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, να αξιοποιήσει την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για το «νόμο Ραγκούση», αποτελεί το τρίτο βήμα στην προσπάθεια εγκαθίδρυσης καθεστώτος «νόμου και τάξης».

 

 

 

 Η πρώτη ήταν οι συμβολικές κινήσεις κατά της «ανομίας», με επιχειρήσεις τύπου Βίλα Αμαλία. Η δεύτερη ήταν η επίθεση κατά της κοινωνικής αντίδρασης στα μνημονιακά μέτρα, με την επιστράτευση των απεργών του Μετρό και των ναυτεργατών. Η υπόθεση της ιθαγένειας φαίνεται εκ πρώτης όψεως να είναι κάτι διαφορετικό, εφόσον δεν αφορά τα «δικά μας» δικαιώματα, αλλά των περιθωριακών της κοινωνίας μας, των ξένων.

 

Και όμως, δεν είναι έτσι. Μπροστά στα μάτια μας ξετυλίγεται μία συνολική αντεπανάσταση, η οποία αμφισβητεί το σύνολο των αξιών και της θεσμικής προστασίας των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων της τελευταίας τριακονταετίας. Επιδιώκει να δημιουργήσει στη θέση τους μια νέα ηγεμονία, βασισμένη στις παραδοσιακές αξίες της συντηρητικής παράταξης, όπως έχουν «εμπλουτιστεί» από την ατζέντα της Χρυσής Αυγής.

 

Στο πλαίσιο αυτό έχει ήδη προαναγγελθεί, με προφανώς σκόπιμη διαρροή στον Τύπο, και το τέταρτο βήμα, που θα είναι η ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας στο δημόσιο τομέα και η επαναφορά του δικαιώματος του λοκ άουτ. (Ενα ενδιάμεσο βήμα, η προώθηση του ελευθεριοκτόνου σχεδίου νόμου για τις διαδηλώσεις, που ετοιμάστηκε από το Δήμο Αθηναίων, δυστυχώς με συνέργεια συναδέλφων συνταγματολόγων, φαίνεται να έχει μείνει μετέωρο λόγω της αντίθεσης του υπουργού Δικαιοσύνης.)

 

Η ηγεμονία αυτή δεν έχει κερδηθεί στην κοινωνία. Η κυβέρνηση επιδιώκει να την εκμαιεύσει λάθρα, εκμεταλλευόμενη το συλλογικό μούδιασμα που απορρέει από τα ατομικά αδιέξοδα του καθενός μπροστά στην ανεργία και τα χρέη. Οσο η απόγνωση δεν μεταφράζεται σε συλλογικό αγώνα τόσο ευκολότερο είναι να στρώσει το χαλί στην αποδοχή της σιδηράς πυγμής που δοκιμάζει η κυβέρνηση.

 

Η ιστορική εμπειρία δείχνει, άλλωστε, ότι η ισοπέδωση των κοινωνικών δικαιωμάτων συνήθως συνοδεύεται από ένταση του αυταρχισμού και την αμφισβήτηση και των ατομικών ελευθεριών.

 

Ακριβώς όμως επειδή ο τελικός σκοπός είναι η ιδεολογική ηγεμονία, συνοδό όπλο στην αυταρχική βία εισφέρει ο αποπροσανατολισμός που σκηνοθετούν τα χαλκεία της κυβερνητικής προπαγάνδας. Αίφνης, εν όψει της κλιμάκωσης των αγροτικών αγώνων, ανακαλύφθηκαν οι απάτες με το ΦΠΑ μιας μικρής μειοψηφίας αγροτών, προφανώς σε μεγάλο βαθμό πελατών των δύο πάλαι ποτέ κομμάτων του δικομματισμού. (Απάτες τέτοιου είδους απαιτούν «πλάτες» στην κρατική μηχανή.)

 

Η προώθηση νέου νόμου για την ιθαγένεια αποτελεί προνομιακή κίνηση στη σκακιέρα της ηγεμονίας, λόγω του ειδικού βάρους που έχει η ρητορική περί έθνους στη συντηρητική ιδεολογία.

 

Επιβοηθείται δε τα μάλα από την απαράδεκτη απόφαση του ΣτΕ, που συγχέει δύο εντελώς ανόμοια μεγέθη: την κοινωνικοπολιτική διάσταση του έθνους με το νομικό ζήτημα της χορήγησης της ιθαγένειας. Η ιθαγένεια αποτελεί το νομικό δεσμό με το κράτος και όχι πιστοποιητικό εθνικής συνείδησης. Οσοι ξένοι ποδοσφαιριστές, για παράδειγμα, την αποκτούν, δεν το κάνουν λόγω εθνικής έξαρσης, αλλά για καθαρά πρακτικούς, νομικούς λόγους.

 

Βεβαίως και ο νόμος Ραγκούση προσπάθησε να λύσει το ζήτημα της ένταξης των μεταναστών εσφαλμένα, κυρίως μέσω της απονομής ιθαγένειας, ενώ το κομβικό ζήτημα είναι η ισότητα δικαιωμάτων. Ο μέσος μετανάστης, που δεν μεγάλωσε εδώ, δεν θέλει την ιθαγένεια από ξαφνική ανάγκη να γίνει Ελληνας, αλλά για να μπορεί να μένει και να εργάζεται νόμιμα στη χώρα.

 

Εάν είχε εξασφαλιστεί η ισότητα δικαιωμάτων του, με μία διάταξη, π.χ. όπως αυτή του ισπανικού Συντάγματος που αναγνωρίζει ίσα δικαιώματα στους νόμιμα ευρισκόμενους στη χώρα αλλοδαπούς, μόνο όσοι πραγματικά αγαπούν και θέλουν να μείνουν για πάντα εδώ θα υπέβαλλαν αίτηση πολιτογράφησης.

 

Το θέμα είναι εντελώς διαφορετικό για τα παιδιά που δεν ξέρουν άλλη πατρίδα, που γεννήθηκαν και πήγαν εδώ στο σχολείο. Δεν χρειαζόμαστε τον Ισοκράτη για να καταλάβουμε ότι αυτά είναι Ελληνάκια. Εάν δεν δείξουμε την αλληλεγγύη μας τώρα σε αυτά, ό,τι και να πάθουμε στο μέλλον θα μας αξίζει. Οχι για ηθικούς λόγους. Αλλά γιατί θα έχουμε απαρνηθεί το συνεκτικό ιστό της αλληλεγγύης και των δικαιωμάτων και θα έχουμε παραδώσει μόνοι την ηγεμονία στον Μιχαλολιάκο και τους ζηλωτές του.

 

Και δεν υπάρχουν νομικά εμπόδια για να σωθούν τα παιδιά. Το ΣτΕ δεν είναι συνταγματικό δικαστήριο. Είναι εύκολο να εφαρμοστεί η απόφασή του με τρόπο που και το Σύνταγμα να γίνει σεβαστό, αλλά και η προστασία της ανθρώπινης αξίας. Της αξίας την οποία μοιράζονται και οι Ελληνες και οι «άλλοι».

 

* Ο Γ. Κατρούγκαλος είναι Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου ΔΠΘ

 

Πηγή:  Ελευθεροτυπία   via  tvxs.gr

Τα δύο άκρα ε; Τί δεν καταλαβαίνεις;

ti den katalavaineis

(από twitter)

Σχέδια περιορισμού του απεργιακού δικαιώματος από τη συγκυβέρνηση

workers'anger

 

 

 

Θέμα αλλαγής του νομικού πλαισίου για την πραγματοποίηση απεργιών θέτει η συγκυβέρνηση σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ».

 

Στόχος το απεργιακό δικαίωμα να μπει «στο γύψο», να χτυπηθεί και να περιοριστεί δραστικά η δυνατότητα των εργαζομένων να οργανώνονται, να απεργούν, να αντιστέκονται και να διεκδικούν.

 

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η συγκυβέρνηση σχεδιάζει αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, αφού προηγηθεί ολιγόμηνος διάλογος με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

 

Στο πλαίσιο αυτό φέρεται να επιδιώκει αλλαγή στον υφιστάμενο τρόπο λήψης απόφασης για κήρυξη απεργίας, με ένα σενάριο να λέει ότι θα απαιτείται η πλειοψηφία του συνόλου των εργαζομένων μίας επιχείρησης και όχι των συμμετεχόντων στη γενική συνέλευση. Η διαδικασία, με αυτόν ή άλλον τρόπο, θέλει να δυσκολέψει ή και να καταστήσει αδύνατη τη λήψη απεργιακής απόφασης.

 

Στις αλλαγές που φέρονται να επιδιώκονται είναι και η επαναφορά του λοκ άουτ, της δυνατότητας δηλαδή των εργοδοτών να κάνουν ανταπεργία κλείνοντας την επιχείρηση σε περίπτωση απεργιακών κινητοποιήσεων.

 

Οι παρεμβάσεις θα έχουν, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στόχο να επιφέρουν αλλαγές στην οργάνωση, τη δομή, τη σύσταση, τη συγκρότηση και τη λειτουργία των συνδικαλιστικών οργανώσεων, στην ουσία για να τις καταστήσουν πιο αδύναμες, με περιορισμένες δυνατότητες και αρμοδιότητες, πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες και χειραγωγούμενες από εργοδότες και κυβερνήσεις.

 

Τίθεται επίσης θέμα επανεξέτασης του καθεστώτος των συνδικαλιστικών αδειών.

 

Ο υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, δήλωσε στο «ΒΗΜΑ» ότι «έχουν περάσει 30 χρόνια από τη θέσπιση του υφιστάμενου νόμου και οι εποχές, οι συνθήκες, αλλά και οι ανάγκες του συνδικαλιστικού κινήματος επιβάλλουν -τουλάχιστον- να ανοίξει η συζήτηση».

 

Έτσι -μετά τις επιστρατεύσεις απεργών (μέσα μεταφοράς, ναυτεργάτες), τα ΜΑΤ, το ξύλο, τα χημικά και τις δίκες κατά συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, μετά την επίθεση των ΜΑΤ κατά των αγροτών στο μπλόκο της Νίκαιας, μετά τις αλλεπάλληλες δικαστικές αποφάσεις που βγάζουν παράνομες τις απεργίες- η συγκυβέρνηση θέλει να ξεκινήσει τη διαδικασία για το δραστικό περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος και να καταστήσει «διακοσμητικό» το συνδικαλιστικό κίνημα.

 

 

 

ΚΚΕ: Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να ξεσηκωθούν για να αποκρούσουν τη νέα βάναυση επίθεση

 

Σε Σχόλιό του για το σχέδιο της κυβέρνησης κατά της απεργίας και των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει τα εξής:

«Ο υπουργός Βρούτσης επιβεβαιώνει τα δημοσιεύματα και τις δηλώσεις βουλευτών της ΝΔ, ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει νόμο που απαγορεύει, στην ουσία, το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία, επαναφέροντας ακόμη και  κατάπτυστους νόμους, ακόμα και από τον περιβόητο 330 που προβλέπει το λοκ άουτ για τους εργοδότες. Επίσης παρεμβαίνει στη δομή και στη λειτουργία των συνδικάτων, επιδιώκοντας να αποκλείσει εξολοκλήρου το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Πρόκειται για  αντιδραστικό σχέδιο, που στοχεύει να φορέσει πιο βαριές αλυσίδες στην εργατική τάξη. Αποδεικνύεται ότι ο έξαλλος αυταρχισμός της κυβέρνησης με το δόγμα νόμος και τάξη, τις επιστρατεύσεις απεργών, τη χρησιμοποίηση των ΜΑΤ, τις προβοκάτσιες και τις επιθέσεις κατά των ταξικών συνδικάτων και του ΠΑΜΕ, δεν είναι τυχαία.

Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να ξεσηκωθούν, να γίνουν μια γροθιά για να αποκρούσουν τη νέα βάναυση επίθεση σε βάρος των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους. Το πώς θα απεργούν, το πώς θα λειτουργούν τα σωματεία, είναι αποκλειστικό δικαίωμα να το καθορίζουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με τη θέση και τη δράση τους. Να ταχθούν ενάντια, να μην περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης, της ΕΕ και των μεγαλοεπιχειρηματιών».

 

 

 

Πηγή:  902.gr